Yargıtay 2. Ceza Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararını, sanık savunmasının tüm temyiz itirazlarını reddederek hukuka uygun bulup onadı.
Özet: İlk derece mahkemesinin sanık hakkında hırsızlık suçundan verdiği beraat kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak mahkumiyet hükmü kurulması üzerine, sanık müdafiinin eksik inceleme, delil yetersizliği, suç unsurlarının tartışılmaması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırılık iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu, üst mahkemece bölge adliye mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddedilerek, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine yönelik hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/252 E., 2023/781 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak, mahkûmiyet (değişen suç vasfı sebebiyle)TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; "Eksik inceleme ve araştırmayla varsayıma dayalı olarak karar verildiğine, müvekkili hakkında verilen cezanın yerinde olmadığına, suçun unsurlarının kararda tartışılmadığına, katılanın internet bankacılığı şifrelerinin ele geçirildiğine ilişkin bir delil bulunmadığına, gerekçeden yoksun hüküm kurulduğuna, ilgili banka ATM'sinden para çeken kişinin sanık olmadığına, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.