Yargıtay 7. Ceza Dairesi, Orman Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü, 5237 sayılı TCK 53/1-e maddesinin uygulanmamasına karar vererek düzelterek onadı.
Özet: Orman Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde, yargılama usul ve esaslarının uygun olduğu, sanığın suçu işlediğinin kanıtlandığı ve diğer temyiz itirazlarının yerinde görülmediği tespit edilmekle birlikte, 5237 sayılı TCKnın 53/1-e bendindeki hak yoksunluklarının uygulanması yönünden hükümde eksiklik bulunduğu belirlenmiştir; bu hukuka aykırılık, Yargıtay tarafından karara "5237 sayılı Kanunun 53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" ifadesinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
7. Ceza Dairesi         2026/656 E.  ,  2026/3791 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/1106 E., 2025/1226 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Suça konu yerde bulunan zeytin ağaçları hakkında mahallinde her zaman müsadere talebinde bulunulması mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Orman İdaresi vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/3-son cümlesindeki "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme gereğince 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendi yönünden bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle katılan Orman İdaresi vekili ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği; hükmün sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrasının devamına gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2026 tarihinde karar verildi.