Yargıtay 7. Ceza Dairesinden Orman Kanununa muhalefet suçundan verilen adli para cezasının 7499 sayılı Kanun değişikliği sonrası TCK 52/2ye göre hatalı hesaplanmasına ilişkin kanun yararına bozma kararı.
Özet: Orman Kanununa muhalefet suçundan verilen ve istinaf başvurusu reddedilerek kesinleşen mahkumiyet hükmündeki adli para cezasının hesaplanmasında, 7499 sayılı kanun ile yürürlüğe giren ve günlük adli para cezası miktarını belirleyen alt ve üst sınır değişikliklerinin dikkate alınmaması nedeniyle hukuka aykırılık oluştuğu gerekçesiyle, Yargıtay, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebini kabul ederek, alt mahkeme kararını bozmuş ve adli para cezasının yasal düzenlemelere uygun olarak yeniden belirlenmesi için dosyanın ilgili mahkemesine gönderilmesine hükmetmiştir.
7. Ceza Dairesi         2026/577 E.  ,  2026/3787 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/252 E., 2024/575 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Gemerek Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2024 tarihli ve 2022/252 Esas, 2024/575 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91/1, 91/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 51, 52. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis ve 50 gün adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükmün istinaf başvurusunun reddi kararı ile kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 28.01.2026 tarihli ve 94660652-105-58-40145-2025 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2026 tarihli ve KYB -2026/17777 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2026 tarihli ve KYB - 2026/17777 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olamamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki ve aynı maddenin 2. fıkrasında ise, 12.03.2024 tarihli ve 32487 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7499 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesi ile yapılan değişiklik ile "En az yüz ve en fazla beşyüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenlenmeler karşısında, sanık hakkında 50 gün adli para cezasına hükmedildikten sonra, takdir edilen gün adli para cezasının bahse konu yasa değişikliğindeki miktar değişiklikleri de nazara alınarak, bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2.Gemerek Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2024 tarihli ve 2022/252 Esas, 2024/575 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde karar verildi.