1. ceza dairesinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama mahkumiyetine ilişkin temyiz incelemesinde mağdurun şikayetten vazgeçmesi ve tehdit suçundan temyiz imkanının bulunmaması.

1. Ceza Dairesinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama mahkumiyetine ilişkin temyiz incelemesinde mağdurun şikayetten vazgeçmesi ve tehdit suçundan temyiz imkanının bulunmaması.

Özet: Yüksek mahkeme, ilk derece mahkemesinin sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verdiği hükmü kaldırarak eylemi neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak yeniden vasıflandıran ve mahkûmiyetine karar veren Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır; zira yargılama sürecinde usul ve kanuna uygun hareket edildiği, delillerin yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru belirlendiği, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği tespit edilmiş olup, mağdur vekilinin şikayetinden vazgeçmesi ile tehdit suçundan beraat hükmünün temyiz edilemezliği nedeniyle ilgili diğer temyiz talepleri reddedilmiştir.

1. Ceza Dairesi 2026/2236 E. , 2026/3817 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/2143 E., 2025/2591 K.

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Mağdur vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi kararının mağdur vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmesinden sonra, mağdurun 03.04.2026 tarihli dilekçesiyle şikayetinden vazgeçtiği belirlenmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği verilen hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik katılan kurum vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmüne karşı istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin

bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2025 tarihli ve 2024/449 Esas, 2025/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik; nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-f, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.12.2025 tarihli ve 2025/2143 Esas, 2025/2591 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekili, mağdur vekili, sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 24 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturacağından bahisle suç vasfına ve ceza miktarına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, gerekçeye ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığı, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı dikkate alınarak haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Mağdurun 03.04.2026 tarihli dilekçesiyle, şikayetinden vazgeçtiğini bildirdiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Kurum Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.12.2025 tarihli ve 2025/2143 Esas, 2025/2591 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2026 tarihinde karar verildi.