Nitelikli Cinsel Saldırı suçundan beraat eden sanığın istinaf reddi sonrası, tazminat hakkının bildirilmemesi eksikliğinin düzeltilerek hükmün onanması.
Özet: Nitelikli cinsel saldırı suçlamasıyla açılan davada sanık hakkında verilen beraat kararının istinaf incelemesiyle onanması sonrasında, katılan bakanlık vekilinin temyiz başvurusunu değerlendiren yüksek mahkeme, sanığın beraat kararına esas yönüyle dokunmayarak yerinde bulsa da, gözaltına alınan sanığa beraatini takiben tazminat hakkının bildirilmemiş olmasını usuli bir hata olarak kabul etmiş ve bu eksikliği gidermek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına hükmetmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/862 E., 2020/813 K. SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaBölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü :I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında mağdureye cebir uygulayarak vajinal yoldan organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemiÖzetle, sanığın suç teşkil eden eylemin nedeniyle beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak ;Soruşturma aşamasında hakkında gözaltı kararı verilen ve yargılama sonucunda beraat eden sanığa tazminat hakkı bulunduğunun bildirilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 141/1-e ve 141/2. maddelerine muhalefet edilmesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hukuka aykırılık olarak görülmüştür.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli, 2017/360 Esas, 2018/296 Karar sayılı hüküm fıkrasına "CMK'nın 141. maddesinin 2. fıkrası ile 232. maddesininin 6. fıkrası gereğince, kanuna uygun olarak yakalanıp gözaltına alınan ve beraatine karar verilen sanığın, hükmün kesinleştiğinin kendisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde hükmün kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde, oturduğu yer Ağır Ceza Mahkemesinde ve eğer o yer Ağır Ceza Mahkemesi tazminat konusu işlemle ilişkili ise ve aynı yerde başka bir Ağır Ceza Mahkemesi yoksa en yakın Ağır Ceza Mahkemesine başvurup tazminat isteme hakkının bulunduğunun bildirilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde karar verildi.