Tehdit suçundan verilen beraat hükmü hakkında, 5271 sayılı Kanunun 286/2-d maddesi uyarınca temyiz edilemez nitelikteki bölge adliye mahkemesi kararının onanması ve bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddi.
Özet: İlk derece mahkemesince "tehdit" suçundan verilen mahkûmiyet kararının bölge adliye mahkemesi tarafından kaldırılarak beraat hükmü kurulması sonrasında, katılan bakanlık vekilinin bölge adliye mahkemesinin ek kararına yönelik temyiz başvurusu incelenmiştir; Yargıtay, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-d maddesi uyarınca üst sınırı iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine ve bölge adliye mahkemesinin ek kararını hukuka uygun bularak onanmasına oy birliğiyle karar vermiştir; kararda ayrıca, bölge adliye mahkemesi heyet üyelerinin ad ve soyadlarının eksik gösterilmesinin ise mahallinde düzeltilebilir bir usuli hata olduğu belirtilmiştir.
6. Ceza Dairesi         2024/6435 E.  ,  2026/2413 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1658 E., 2024/2190 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : İlk derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak
kurulan beraat hükmü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2023/1658 Esas, 2024/2190 Karar sayılı ek kararının katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararlarında, heyet üyelerinin kurum siciline yer verilip, ad ve soyadlarının gösterilmemesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 232/2-b maddesindeki açık düzenlemeye aykırı ise de; anılan hususun mahallinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
30.03.2026 tarihinde karar verildi.