Karşılıklı boşanma davasında, emekli kadına yoksulluk nafakası verilmesinin hatalı bulunması ve maddi tazminatın yetersizliği nedeniyle bozma kararı.
Özet: Bu boşanma davasında, tarafların karşılıklı temyiz başvuruları üzerine, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerince kadına hükmedilen yoksulluk nafakasının, kadının emekli olup düzenli ve denge gelirinin bulunması sebebiyle koşulları oluşmadığından reddedilmesi gerektiğine, ayrıca kadına verilen maddi tazminat miktarının tarafların ekonomik durumu, kusur dereceleri ve hakkaniyet ilkesi gözetilerek yetersiz bulunduğundan daha uygun bir miktarın belirlenmesi gerektiğine hükmedilerek, bu hususlara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına, diğer temyiz itirazlarının ise reddedilerek kararın bozma kapsamı dışındaki kısımlarının onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1625 E., 2025/2336 K.DAVA TÜRÜ : Karşılıklı BoşanmaİLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 4. Aile MahkemesiSAYISI : 2021/606 E., 2023/86 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, tazminat taleplerinin reddi, kadın lehine verilen nafaka ve tazminatlar yönünden; davacı- davalı kadın vekili tarafından ise tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile kadın lehine verilen tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.2.Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir. Yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da boşanma kararı sonrasında yoksul duruma düşeceği gerekçesi ile erkeğin yoksulluk nafakası yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de toplanan delillerden kadının emekli olup sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu, kadın ile erkeğin gelirlerinin birbirine denk olduğu anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesinde aranan koşullar somut olayda kadın yararına gerçekleşmemiştir. Hal böyle olunca kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.3.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.KARARAçıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve maddi tazminat miktarı yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve maddi tazminat miktarı yönünden BOZULMASINA,3.Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.