Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararını, sanık müdafiinin suç unsurları ve delil yetersizliği iddialarını yerinde görmeyerek onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan sanık hakkında verilen hükme karşı istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi sonrasında, sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığı, delil yetersizliği, çalınan balonların bulunduğu iş merkezinin nitelikli hırsızlık kapsamına girmediği, değer tespiti ve beraat veya indirim talepleriyle temyize başvurması üzerine, Yargıtay, bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık görmemiş, sanık müdafiinin temyiz istemlerini yerinde bulmayarak esastan reddetmiş ve hükmü onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/3071 E.  ,  2026/6777 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1308 E., 2023/1958 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "suçun unsurlarının oluşmadığına, dosya içerisinde yeterli delil bulunmadığına, balonların bulunduğu iş merkezinin herkesçe girilip çıkılabilen bir alan olduğuna ve dolayısıyla suçun nitelikli halinin oluşmadığına, şikâyetçiye balonların zilyetliğinden vazgeçip vazgeçmediği hususunun sorulamadığına, balonların değerinin objektif olarak değer tespitinin yapılarak değer azlığı söz konusu ise makul oranda indirim yapılması gerektiğine, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıtlara ulaşılamadığından sanığın beraatine aksi halde lehe kanun hükümleri uygulanarak cezada indirim yapılmasına karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.