Hırsızlık suçundan yargılanan sanığın soğuktan korunma savunmasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf ret kararının Yargıtayca onanması.
Özet: Sanık müdafiinin, müvekkilinin soğuktan korunmak ve ihtiyaçlarını gidermek amacıyla kilitli olmayan araca zarar vermeden girip kıyafetleri aldığını, suç işleme kastı bulunmadığını ve zor durumdan kurtulmak için hareket ettiğini iddia ederek hırsızlık suçundan verilen karara yaptığı temyiz başvurusunda, güvenlik kamerası kayıtlarıyla sanığın araca iki farklı zamanda girip eşya aldığı ve eylemin zincirleme hırsızlık teşkil ettiği tespit edilmesine rağmen aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bu hususun bozma nedeni yapılmadığı, ancak ilk derece mahkemesinin kararında isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle savunmanın temyiz talebinin esastan reddedilerek hükmün onandığı belirtilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/4464 E., 2023/2989 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın kendisini soğuktan korumak amacıyla kilitli olmayan araca zarar vermeden girdiği ve ihtiyacı olan kıyafetleri aldığına, aldığı kıyafetlerin bayan kıyafeti olması nedeniyle katılana iade etmek isterken katılanın bağırması nedeniyle korkarak kıyafetleri yol kenarına attığına, polisler yakaladıktan sonra iade etme imkanının kalmadığına, sanığın suç işleme amacı ve kastının bulunmadığına, içinde bulunduğu zor durumdan kurtulmak amacıyla ve ihtiyaç halinde olması nedeniyle kıyafetleri almak zorunda kaldığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,Dosya içerisinde bulunan 11.12.2017 tarihli CD İnceleme Tutanağı uyarınca sanığın suç tarihinde 21:21'de katılana ait aracın kapısını açıp bindikten sonra 21:23'te elindeki poşetle ayrıldığı, takiben 32 dakika sonra tekrar aracın yanına gelip içerisine girdikten sonra elinde poşetle ayrıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eylemini zincirleme şekilde gerçekleştirdiği hâlde, cezasından 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.