Silahla tehdit suçundan verilen hapis cezasına ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilemezliği nedeniyle sanığın eski hale getirme ve temyiz taleplerinin reddi.
Özet: Sanığın "silahla tehdit" suçuna ilişkin olarak, eski hale getirme isteminin reddi yönündeki bölge adliye mahkemesi ek kararına karşı yaptığı temyiz başvurusu, yasal süresinde ve usulüne uygun bulunmasına rağmen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen temyiz edilemez kararlar kategorisine girmesi sebebiyle yerinde görülmemiş; bu nedenle temyiz isteminin reddine ve bölge adliye mahkemesinin hukuka uygun bulunan ek kararının onanmasına oy birliğiyle hükmedilmiştir.
6. Ceza Dairesi         2025/502 E.  ,  2026/2269 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2018/2900 E., 2019/416 K.
SUÇ : Silahla tehdit
KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması
Sanığın eski hale getirme isteminin reddine karar verilerek yapılan incelemede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.11.2024 tarihli ve 2018/2900 Esas, 2019/416 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
Açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2018/2900 Esas, 2019/416 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın eski hale getirme ve temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çifteler Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
11.03.2026 tarihinde karar verildi.