Yargıtay, hırsızlık suçundan istinaf ve temyiz başvurularını reddederek, sanıkların garaj kapısı açık iddialarına karşın mahkumiyeti onadı.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararları ile bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararını detaylıca incelemiş; sanık müdafiinin garaj kapısının durumu, cezaevinde olmaları nedeniyle zararı giderememeleri ve etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmadıkları yönündeki temyiz itirazlarını değerlendirerek, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin hükümlerinde hukuka aykırılık veya isabetsizlik bulunmadığını tespit etmiş, bu nedenle temyiz itirazlarını reddederek kararın usul ve yasaya uygun olduğunu belirtmiş ve mahkumiyet hükümlerini onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/559 E., 2024/621 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, garaj kapısının açık olduğuna, kilitli olmadığına, sanıkların cezaevinde olduklarından zararı gideremediklerine, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmadıklarına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında şikâyetçiye yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.