Yargıtay 2. Ceza Dairesi, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan yargılanan suça sürüklenen çocuğun müdafiinin temyiz istemini reddederek, bölge adliye mahkemesi kararını oybirliğiyle onadı.
Özet: İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hakkında mahkûmiyet hükmü verilen suça sürüklenen çocuğun müdafiinin, suçun unsurlarının oluşmadığı, eksik araştırma yapıldığı, mahkûmiyete yeterli kesin delil bulunmadığı ve cezanın fazla olduğu yönündeki temyiz itirazları incelenerek, hükümde hukuka aykırılık veya herhangi bir isabetsizlik tespit edilmediğinden, müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenleri reddedilerek yerel mahkeme kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/4389 E., 2025/1108 K.SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlâlHÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, mahkûmiyete yeterli kesin delil bulunmadığına, cezanın fazla olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.