Yargıtay 6. Ceza Dairesi, on yıl altı hapis gerektiren suçlarda ilk derece beraat kararının istinaf ret kararına karşı temyiz istemini CMK 286/2-g uyarınca reddetti.
Özet: Katılanın temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler incelenmiş olsa da, on yıl veya daha az hapis cezası ya da adli para cezası gerektiren suçlardan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi ek kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-g maddesi uyarınca temyiz incelemesine tabi olmadığı tespit edilmiştir. Bu sebeple, söz konusu ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz istemi oy birliğiyle reddedilerek ek karar onanmıştır.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2497 E., 2023/4222 K.SUÇ : YağmaHÜKÜM : Temyizin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : RetAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 29.01.2024 tarihli ve 2022/2497 Esas, 2023/4222 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Her ne kadar tebliğnamede temyiz dilekçesinde temyiz nedenleri gösterilmediğinden temyizin talebinin reddi istenilmişse de; katılanın 03.04.2024 tarihli dilekçesinde temyiz nedenlerinin olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 29.01.2024 tarihli 2022/2497 Esas, 2023/4222 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, katılanın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,13.04.2026 tarihinde karar verildi.