Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık beraatine yönelik istinafın esastan reddi kararının, Yargıtayca fiilin suç olarak tanımlanmaması gerekçesiyle CMK 223/2-a uyarınca düzeltilerek onanması.
Özet: Nitelikli cinsel saldırı suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince rızaya dayalı cinsel ilişki tespitiyle beraat kararı verilmesine karşın, beraat hükmünün yanlış kanun maddesine dayandırılması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin istinafı esastan reddetmesi hukuka aykırı bulunmuştur; Yargıtay, katılan temyizlerini reddederek, ilk derece mahkemesi kararındaki beraat gerekçesini, eylemin rıza nedeniyle kanunda suç olarak tanımlanmaması kapsamında CMK 223/2-a maddesi uyarınca düzelterek sanığın beraatini onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2080 E., 2021/470 K.SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaBölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında katılana karşı katılanın rızası dışında organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİA. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemiÖzetle, katılan beyanlarının tutarlı ve güvenilir olduğuna, katılanın sanığa iftira atmasını gerektirir neden bulunmadığına, sanığın atılı cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olduğuna, hukuka aykırı kararın bozularak sanığın cezalandırılmasına ilişkindir. B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemiÖzetle, sanığın katılanda mevcut zeka geriliğini bildiğine ve bundan faydalanarak katılana yönelik nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğine, verilen beraat kararının sanık aleyhine bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;Sanık hakkında gerçekleştirilen yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince sanığın katılan ile rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdiği kabul edilmesine rağmen göre 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca hüküm kurulması karşısında istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi gerekirken esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup bu hususun Dairemizce düzeltilmesi mümkün bulunmuştur.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2019 tarihli, 2018/181 Esas, 2019/207 Karar sayılı hükmünde yer alan " ...nitelikli cinsel saldırı ve..." ile "... ayrı ayrı..." ibarelerinin çıkarılarak birinci paragraftan sonra gelmek üzere "Nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması karşısında sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE..." ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2026 tarihinde karar verildi.