Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda sanık müdafiinin delil yetersizliği ve görüntü değerlendirmesi itirazlarını içeren temyiz istemini, istinaf kararı hukuka uygun bulunarak reddetti.
Özet: Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının ardından, sanık müdafiinin somut delil yetersizliği, görüntülerdeki kişilerin kesin teşhis edilememesi ve lehe raporun aleyhe değerlendirilmesi iddialarıyla yaptığı istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiştir; Yargıtay ise temyiz incelemesinde, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerini reddederek, hırsızlık hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf mahkemesinin kararını onamış ve bu suretle sanıkların mahkûmiyetini kesinleştirmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3390 E., 2023/2336 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin ''sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair somut her türlü şüpheden uzak, kesin deliller bulunmadığına, yalnızca dosyadaki görüntülerden yola çıkarak mahkûmiyet kararı verildiğine, görüntülerdeki kişinin sanıklar olduğunun kesin olarak tespit edilemediğine, lehe olan raporun aleyhe değerlendirildiğine, sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.