Yeni malikin kendi işyeri ihtiyacına dayanarak açtığı kiralanan tahliyesi davasında, ihtiyacın samimi bulunması ve kanuni sürelerin doğru uygulanmasıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Yeni malik olan davacının, satın aldığı kiralanan taşınmaza kendi işyeri ihtiyacı nedeniyle gereksinim duyduğu, başka uygun taşınmazının bulunmadığı, ihtiyacının samimi ve gerçek olduğu, yasal süresinde ihtar çekilerek davanın açıldığı ve yapılan keşif ile bilirkişi incelemesinde tahliyesi istenen yerin davacının işi için uygun ve daha üstün vasıflı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle, alt derece mahkemelerinin tahliye kararının hukuka uygun bulunarak temyizen onanmasına hükmedilmiştir.

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1191 E., 2025/252 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 1. Sulh Hukuk MahkemesiSAYISI : 2023/1089 E., 2024/849 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; davanın niteliği gereği duruşma isteminin reddine, temyiz incelenmesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkilinin, davalının kiracı olarak kullandığı iş yerini 25.01.2023 tarihinde satın aldığını, bu satın almanın müvekilinin faaliyetini sürdürdüğü taşınmazda kiracı olup iş yerinin hitiyacı nedeniyle yapıldığını müvekkilinin ihtiyacına uygun başka taşınmazı bulunmadığını ileri sürerek; kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; davacının ihtiyacının samimi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının ihtiyacına uygun başka taşınmazı bulunmadığı, kendisinin de kiracı olduğu, kiralanana ihtiyacı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, kiralananın tahliyesine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayılı belirtilen kararıyla; davacının, davalının kiracı olarak bulunduğu taşınmazı 25.01.2023 tarihinde satın aldığını, kiralanana ihtiyacı bulunduğunu ve sözleşmenin yenilenmeyeceğini bildirerek iktisap tarihinden itibaren 6 ay içinde kiralananı tahliye etmesini davalıya ihtar ettiği, davacının taşınmazı iktisap ettikten sonra ihtiyaç durumunu bildirir ihtarnameyi 02.02.2023 tarihinde davalıya tebliğ ettirmiş olup, bu ihtarname iktisap tarihinden itibaren 1 ay içinde tebliğ edildiğinden ve edinme tarihinden itibaren altı ay sonra 16.08.2023 tarihinde dava açıldığından, davacının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 351. maddesine dayanarak açtığı davanın süresinde olduğu, davacı kiracı olup, Mahkemece yapılan keşif neticesinde tanzim edilen bilirkişi raporu ile tespit edildiği üzere, davaya konu tahliyesi talep edilen kiralanan iş yerinin kullanım amacı, yüz ölçümü, konumu, çevre ve sosyal donatı alanları ile iç içe olması dikkate alındığında davacının yaptığı iş için kullanılmaya uygun ve kiracı olduğu taşınmazdan daha üstün vasıflı olduğunun anlaşıldığı, Mahkeme kararının yerinde bulunduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; davacının ihtiyacı gerçek ve samimi olmadığını, pasif taşınmaz sorgusunun yapılmadığını, davacının kiracı olduğu kira sözleşmesinin davaya delil oluşturmak için yapıldığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa ilgili kanun maddelerinin doğru şekilde uygulanması ve özellikle kiralananı sonradan edinen davacının iş yeri gereksinimi sebebiyle kullanma zorunluluğu olduğunun anlaşılmasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.