Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen mahkûmiyet kararını temyiz itirazlarını reddederek onadı.
Özet: Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde, sanığın zarar tespit tutanağının iletilmediği, suçlamayı kabul etmediği ve tekerrür uygulamasının gerekçesiz olduğu iddiaları ile sanık müdafiinin indirim yapılmaması, cezanın orantısızlığı ve suçun unsurlarının oluşmadığı yönündeki itirazları, kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle yerinde görülmemiş ve bölge adliye mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunarak onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2347 E., 2023/1193 K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin; zarar tespit tutanağının tarafına ulaştırılmadığı, suçlamayı kabul etmediği, tekerrür hükümleri uygulanarak verilen cezanın hiçbir gerekçesinin bulunmadığına, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise, sanığın almış olduğu ceza bakımından hiçbir indirim nedeninin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğu, gerçekleştirilen eylem ile hükmolunan cezanın miktarı arasında ölçüsüzlük bulunduğu, sanığın zaten suçun işlendiği işyerinde çalışıyor olması sebebiyle olayda iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun vücut bulmayacağına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Rize 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.