Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla açılan davada, eylemin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı ve hakaret niteliğinde olmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünün Yargıtayca onanması.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yargılanan sanık hakkında verilen beraat kararının, bölge adliye mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi suretiyle onanması üzerine, katılan vekilinin sanığın paylaşımının hakaret niteliğinde olduğu ve ifade özgürlüğünün sınırlarını aştığı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu incelenmiş; Yüksek Mahkeme, suça konu paylaşımın hakaret içermediği yönündeki alt mahkeme değerlendirmesinde hukuka aykırılık bulmayarak, temyiz istemini esastan reddetmiş ve beraat hükmünü oy birliğiyle onaylamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1842 E., 2023/1333 K.SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; sanık tarafından yapılan paylaşımın hakaret niteliğinde olduğuna, ifade özgürlüğü ve eleştiri kapsamında değerlendirilemeyeceğine, ifade özgürlüğünün sınırları olduğuna ilişkindir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanık hakkında suça konu paylaşım hakaret niteliğinde olmadığından beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.05.2026 tarihinde karar verildi.