Yargıtay, aşırı alkollü olma savunmasına rağmen kamu görevlilerine hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararını ve istinaf reddini onadı.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun, sanığın aşırı alkollü olduğu ve hakaretin polislere yönelik olmadığı iddialarının, mağdur beyanları, tanık ifadeleri ve olay tutanağıyla çürütülmesi ile iradi alkol alımının ceza sorumluluğunu etkilememesi gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi sonrasında, Yargıtay incelemesinde eylemin birden fazla kamu görevlisine karşı işlenmesi nedeniyle ceza artırımında mağdur sayısına göre alt sınırdan uzaklaşılmamış olmasının aleyhe temyiz yokluğundan bozma sebebi yapılmaması ve başkaca hukuka aykırılık bulunmamasıyla hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/3 E., 2024/34 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1.Seydişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın aşırı alkollü olduğunun değerlendirilmediğine, kendisini darp edenlere kendi kendine hakarette bulunduğuna, polis memurlarına yönelik olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, mağdur polis memurlarının şikayetçi olmamalarına karşın aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları, tanık M.G.'nin iddiayı doğrulaması ve olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, 5237 sayılı Kanun'un 34. maddesi uyarınca iradi alınan alkolün ceza sorumluluğunu etkilemeyeceğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın eylemini birden fazla kamu görevlisine karşı işlemesi nedeniyle verilen cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca arttırım yapılırken, mağdur sayısına göre arttırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede, eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Seydişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.05.2026 tarihinde karar verildi.