Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, sanığın paylaşımındaki ifadelerin katılana yönelik olmadığının anlaşılamaması nedeniyle matufiyet şartı oluşmadığından Yargıtay tarafından bozulması.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf mahkemesince esastan reddedilerek onanması üzerine, sanık müdafiinin temyiz başvurusu incelenmiş; suça konu paylaşımın içeriği ve sanığın savunması dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanunun 126. maddesindeki duraksamaya yol açmayacak şekilde katılanın şahsına yönelik olduğunun açık olmaması nedeniyle matufiyet şartının oluşmadığı ve bu sebeple sanığın beraat etmesi gerektiği tespit edilerek istinaf mahkemesinin kararı bozulmuştur.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/... E., 2024/583 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine, sözlerin muhatabının katılan olmadığına, paylaşımın okunmasında da görüleceği üzere katılana yönelik herhangi bir bilgiye yer verilmediğine, yazı ve yorumların katılanla ilgisinin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraatine karar verilmesi gerektiğine, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇEVicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak;Suça konu paylaşımın içeriği ve sanığın paylaşımdaki ifadelerde katılanı kastetmediğine yönelik savunması dikkate alındığında; suça konu paylaşımın 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesinde belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılanın şahsına yönelik olduğunun açık olmaması nedeniyle, suçun oluşumu için gerekli olan matufiyet şartı oluşmadığından, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.04.2026 tarihinde karar verildi.