Yargıtay 4. Ceza Dairesinden, hakaret suçu mahkûmiyet kararının, yeni yasal düzenlemeyle ön ödeme kapsamına alınması gerekliliği nedeniyle bozulması.
Özet: Hakaret suçundan sanık hakkında verilen yerel mahkeme mahkûmiyet hükmü, sanık müdafiinin temyiz başvurusu üzerine, 24.12.2025 tarihinde yürürlüğe giren ve hakaret suçunu ön ödeme kapsamına alan 7571 sayılı Kanunun ilgili maddesi gereğince 5237 sayılı Kanunun 2 ve 7. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu doğduğundan, bu hukuki değişiklik nedeniyle usul ve yasaya aykırı bulunarak oy birliğiyle bozulmuştur.
4. Ceza Dairesi         2024/12030 E.  ,  2026/6978 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1386 E., 2024/968 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
Bozma üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, mesajların müvekkili tarafından gönderilmediğine, mesajların kim tarafından gönderildiğinin tespit edilemediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulama oranında hataya düşüldüğüne, tekerrüre esas sabıkasının araştırılmadan tekerrür hükümlerinin uygulandığına, bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.
III. GEREKÇE
24.12.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7571 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin 6-a bendinin (2) numaralı alt bendine göre hakaret (üçüncü fıkrasının (a) bendi hariç, madde 125) suçunun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 32. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, sair yönleri incelenmeksizin oy birliğiyle BOZULMASINA
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.04.2026 tarihinde karar verildi.