Aynı yargıtay kararına karşı ikinci kez karar düzeltme yoluna başvurulamayacağına hükmedilerek davacının talebinin reddine dair Yargıtay 3. Hukuk Dairesi kararı.
Özet: Dava konusu hukuki evrak, Yargıtayın temyiz incelemesi sonucu verdiği kararlara karşı tanınan ve sadece bir kez kullanılabilen karar düzeltme (tashihi karar) yoluna ilişkin olup, davacının aynı Yargıtay ilamına karşı ikinci kez karar düzeltme talebinde bulunması üzerine, kanunda belirtilen tek başvuru sınırı nedeniyle bu talebin reddedilmesine ve peşin alınan harcın iadesine karar verildiğini belirtmektedir.
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/172 E., 2023/403 K. Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:HUMK'un 440. maddesinde düzenlenen karar düzeltme (tashihi karar) yolu, Yargıtayın temyiz incelemesi sonucunda vermiş olduğu bazı kararlarına karşı tanınmış olan (kendine özgü) normal bir kanun yoludur. Karar düzeltme yolu mahkeme kararlarına karşı değil Yargıtayca temyiz incelemesi sonucu verilmiş kararlara açık bir kanun yoludur. Karar düzeltmeyle en azından Yargıtayın temyiz üzerine verdiği kararı tekrar incelemesi sağlanmak istenilmiştir. Kanunda belirtilen şekilde karar düzeltme yolu kapalı olan kararlara karşı bu yola başvurulamaz. Karar düzeltme yolu açık olan kararlar bakımından da karar düzeltme yoluna, aynı karar için sadece bir kez başvurulabilir. Aynı karara karşı birden fazla karar düzeltme yoluna gidilemez.Mahkemenin 29.05.2023 tarihli kararı, Dairenin 30.10.2024 tarihli ilamıyla düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davacı karar düzeltme yoluna başvurmuş ve karar düzeltme talebi Dairenin 07.10.2025 tarihli ilamıyla reddedilmiştir. Bu kez, aynı ilama karşı davacının ikinci kez karar düzeltme yoluna başvurduğu anlaşılmıştır.KARARAçıklanan sebeple;Davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,Peşin alınan karar düzeltme harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.