Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf reddi kararlarını temyiz eden sanıkların başvurularını Yargıtay 2. Ceza Dairesi onama ile sonuçlandırdı.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkum edilen sanıkların, suçu işlemediklerine, delil yetersizliğine, ortak iradenin bulunmadığına, eksik incelemeye ve beraat verilmesi gerektiğine yönelik istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hukuka uygun bulunarak esastan reddedilmesi üzerine, sanıklar ve müdafiilerinin aynı iddialara dayalı temyiz talepleri de yerinde görülmeyerek, hükümlerin usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilmiş ve temyiz istemleri oy birliğiyle esastan reddedilerek kararlar onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/4540 E., 2023/2350 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin "atılı suçu işlemediğine, suçta kullanılan aracı ismini bilmediği birine kiralık olarak verdiğine, adil yargılanmak ve lehine hükümlerin uygulanmasını istediğine" ; sanıklar müdafiinin temyiz isteminin "sanıkların atılı suçu işlemediğine, müşterek bir iradenin varlığının ispatlanamadığına, dosya kapsamında delil bulunmadığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafii ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.