Mirasçıların muris muvazaası ve tenkis talepli tapu iptali davasında delil yetersizliği ile hak düşürücü süre nedeniyle ret kararının Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Mirasçılar tarafından murisin taşınmazını mal kaçırma amacıyla bir diğer mirasçıya muvazaalı olarak devrettiği iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil veya tenkis davasında, alt mahkemeler, murisin borçlardan korunma amacıyla devir yaptığını, davalının murisin bakım ve ihtiyaçlarını karşıladığını, muvazaa veya tenkis şartlarının ispatlanamadığını belirtmiş; temyiz incelemesi sonucunda, davacıların mal kaçırma iddiasını ispatlayamadığı ve tenkis talebinin hak düşürücü süreye takıldığı gerekçeleriyle alt mahkeme kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ : Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/964 E., 2025/839 K.İLİŞKİLİ KİŞİ: ...İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : 2024/94 E., 2025/42 K.Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.Davacılar vekili; muris ...'in maliki olduğu Kırklareli ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 1 57... parsel sayılı taşınmazı 27.01.2000 tarihinde davalı oğlu ...'e satış göstererek devrettiğini ancak işlemin gerçekte bağış niteliğinde olduğunu ve mirasçılardan mal kaçırma amacıyla muvazaalı şekilde gerçekleştirildiğini, davalının taşınmazı satın alabilecek ekonomik gücünün bulunmadığını, murisin satış yapmasını gerektirecek bir ihtiyacının olmadığını, taşınmazın murisin tek malvarlığı olduğunu ve murisin eşiyle birlikte ölümüne kadar bu taşınmazda yaşamaya devam ettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde saklı paylarının ihlal edildiğini belirterek tenkisine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili; dava konusu taşınmazın muristen gerçek bir satış işlemi ile devralındığını, muvazaa iddiasını doğrulayan somut delil bulunmadığını, murisin bakım ve ihtiyaçlarının davalı tarafından karşılandığını, davalının murise uzun yıllar destek olduğunu, tenkis talebi yönünden ise hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde murisin taşınmazı mirasçılardan mal kaçırma amacıyla değil, borç ve kefalet ilişkilerinden kaynaklanan sebeplerle koruma amacıyla davalıya devrettiğinin anlaşıldığı, muris muvazaasının ve tenkis koşullarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Kırklareli ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 1 57... parsel sayılı taşınmazın 27.01.2000 tarihinde muris ... tarafından davalı ...'e satış suretiyle devredildiği, murisin ölümüne kadar davalı ile birlikte yaşadığı, bakım ve ihtiyaçlarının davalı tarafından karşılandığı, davalının murise işlerinde yardımcı olduğu ve uzun yıllar birlikte çalıştıkları, muris muvazaasının ve tenkis koşullarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: - K A R A R -Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle davacının murisin mal kaçırma iddiasını 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddeleri uyarınca ispatlayamadığı, tenkis talebi yönünden ise TMK 571. maddesi gereğince hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu anlaşıldığına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.