Yargıtay 6. Ceza Dairesi, nitelikli yağma suçundan sanığa verilen hapis cezası ile istinaf başvurusunun esastan reddi kararını hukuka uygun bularak onadı.
Özet: Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen ilk derece mahkemesi mahkumiyet kararının istinaf mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından, sanık müdafiinin delillerin yetersizliği, hatalı değerlendirme ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiği yönündeki temyiz itirazları incelenmiş; yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, suç vasfı ve yaptırımların doğru belirlendiği gerekçeleriyle, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığına karar verilerek temyiz istemi oy birliğiyle esastan reddedilmiş ve hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2477 E., 2023/2234 K.SUÇ : Nitelikli yağmaHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk derece Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/239 Esas, 2021/284 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, 62... . maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.11.2023 tarihli ve 2021/2477 Esas, 2023/2234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, "15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. Maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür." eleştirisi ile birlikte 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, mağdurun soyut beyanlarına istinaden karar verildiğine, lehe delillerin toplanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, kararın bozulmasının gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 06.04.2026 tarihinde karar verildi.