kaçakçılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, lehe kanun, usul ve esas yönünden tespit edilen birçok hata sebebiyle yargıtay 7. ceza dairesince bozulması.

Kaçakçılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, lehe kanun, usul ve esas yönünden tespit edilen birçok hata sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesince bozulması.

Özet: Sanığın kaçakçılık suçundan mahkumiyetine ilişkin yerel mahkeme kararının; suçta uygulanacak lehe kanunun tespiti, temel cezanın belirlenmesinde kişisel durum yerine fiile ilişkin sebeplerin gözetilmesi, gerekçe ile hüküm arasındaki çelişkinin giderilmesi, önceki bozma kararına uyma konusunda karar verilmemesi, adli para cezası taksitlerinin belirlenmemesi, hak yoksunluklarının güncel mevzuata göre yeniden değerlendirilmemesi, el konulan kaçak sigaralar hakkında hüküm kurulmaması ve vekalet ücretinin hatalı tahsili gibi birçok usul ve esas hatası barındırdığı gerekçesiyle oybirliğiyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Ceza Dairesi 2025/4256 E. , 2026/7612 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/258 E., 2025/325 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Dairemizin 11.05.2022 tarihli ve 2020/5369 Esas, 2022/9341 Karar sayılı bozma ilâmında da belirtildiği üzere; sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, suç tarihinden sonra ise suça konu kaçak sigaraların gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre normal değerde olduğu da gözetilerek, 65 45... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5 ve 3/10. maddeleri kapsamında

bulunduğu cihetle, Mahkemece temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapıldığının anlaşılması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/ 23... /2. maddeleri bir bütün halinde ayrı ayrı somut olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanun belirlenerek Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Kararın gerekçe kısmında 65 45... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5 ve 3/10. maddelerinin sanık lehine hükümler içerdiği belirtilmesine karşın, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

3.Sanık hakkında temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61/1. maddesi uyarınca "fiile ilişkin" sebepler gözetilerek takdir kullanılması gerekirken, "sanığın şahsi sosyal durumu" şeklindeki şahsi sebep dikkate alınarak uygulama yapılması,

4.Dairemizin 11.05.2022 tarihli ve 2020/5369 Esas, 2022/9341 Karar sayılı bozma ilâmı sonrası yapılan yargılama sırasında, bozma ilâmına uyulup uyulmayacağı hususunda öncelikle bir karar verilmek suretiyle yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu hususta karar verilmeden hüküm kurulması,

5.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi yerine, 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

6.Sanık hakkında tayin edilen adlî para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

7.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli, 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

8.Nakil aracının iadesine ilişkin kararın Dairemizin 11.05.2022 tarihli ve 2020/5369 Esas, 2022/9341 Karar sayılı ilâmı ile onanmak suretiyle kesinleştiği gözetilmeden Mahkemece bu hususta yeniden hüküm kurulması,

9.İddianame ile müsaderesi talep edilen kaçak sigaralar hakkında herhangi bir hüküm kurulmaması,

10.Katılan ... İdaresi lehine hükmedilen vekâlet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsili yerine yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 29.06.2026 tarihinde karar verildi.