Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, hakaret suçunda sanığa ek savunma hakkı verilmediği için istinafın esastan ret kararını bozması ve görevi yaptırmama suçundan temyiz istemini reddi.
Özet: Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyiz talebi reddedilirken, hakaret suçundan bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar, sanığa 5237 sayılı Kanunun 43. maddesi uygulanmadan önce ek savunma hakkı tanınmamasının 5271 sayılı Kanunun 226. maddesine aykırılık teşkil etmesi sebebiyle bozulmuş ve dosya ilk derece mahkemesine iade edilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2026/2341 E.  ,  2026/6540 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/765 E., 2023/510 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
Yapılan ön incelemede,
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu,
Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,
Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle, suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Rize 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.04.2026 tarihinde karar verildi.