Yargıtay 4. Ceza Dairesinden, sanığın sorgusu yapılmadan verilen hakaret mahkumiyetinin eksik kovuşturma nedeniyle bozulmasına dair emsal niteliğinde bir içtihat.
Özet: Hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilen sanığın, yaptığı paylaşımın mağdura yönelik olmadığını iddia ederek istinaf başvurusunun reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, ceza yargılamasında delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanık savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı ilkesine aykırı olarak sanığın sorgusu yapılmadan eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu tespit edilerek, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararı bozulmuştur.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/149 E. , 2024/673 K. SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi; paylaşımın katılana yönelik olmadığını ileri sürerek hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇEYargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.03.2014 tarih ve 2013/12-74 Esas, 2014/140 Karar sayılı ilamı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılamasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanık savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden 5271 sayılı Kanun'un 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek sanığın sorgusu yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.04.2026 tarihinde karar verildi.