2. Hukuk Dairesi, karşılıklı boşanma davasında kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları yönünden yapılan temyiz başvurularını reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onamıştır.
Özet: Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasında, davacı-karşı davalı erkeğin tazminat miktarları ve çocuk nafakası tutarına, davalı-karşı davacı kadının ise kusur belirlemesi, tazminat miktarları, çocuk lehine hükmedilen nafaka miktarı, nafaka artış oranı ve başlangıç tarihi gibi hususlara ilişkin itirazlarının incelenmesinin ardından, üst mahkeme Bölge Adliye Mahkemesinin kararını usul ve kanuna uygun bularak temyiz taleplerini reddetmiş ve bu kararı tüm yönleriyle onamıştır.
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/846 E., 2025/983 K.DAVA TÜRÜ : Karşılıklı BoşanmaİLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Aile MahkemesiSAYISI : 2019/834 E., 2023/212 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından tazminat miktarları ve çocuk lehine hükmedilen nafaka miktarları yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat miktarları, çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası miktarı, nafakaya yıllık enflasyon oranında artış uygulanmaması ve artışın dava tarihinden itibaren başlatılmaması yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARARAçıklanan sebeplerle;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.