Yargıtay 12. Ceza Dairesi, Adalet Bakanlığının talebi üzerine sahte belge düzenleme suçunda zamanaşımı süresi dolduğundan mahkumiyet kararını bozarak kamu davasını düşürdü.
Özet: Adalet Bakanlığının talebi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda incelenen bir dosyada, sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün, ilgili suçun işlendiği son tarihten (31.08.2011) itibaren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereğince öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu göz önüne alınmaksızın kurulması nedeniyle kanuna aykırı bulunarak, Yargıtay tarafından söz konusu kamu davasının zamanaşımı sebebiyle düşürülmesine karar verilmiştir.
12. Ceza Dairesi         2025/4446 E.  ,  2026/3760 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/459 E., 2023/886 K.
SUÇ : Sahte belge düzenleme
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2022/459 Esas, 2023/886 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 20 10... takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62... . maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün istinaf edilmeksizin 30.01.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 94660652-105-34-13124-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2025 tarihli ve KYB-2025/10062 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
A. Kanun Yararına Bozma İstemi
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2025 tarihli ve KYB-2025/10062 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"20 10... takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suretiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet etmek suçundan sanık ...'ün, anılan Kanun’un 359-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2022 tarihli ve 2015/1105 esas, 2022/100 sayılı kararının . İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 27/04/2022 tarihli ve 2022/1651 esas, 2022/1560 karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın 213 sayılı Kanun'un 359-b, 5237 sayılı Kanun'un 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2023 tarihli ve 2022/459 esas, 2023/886 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
... ve ... Başkanlığının 23/10/2015 tarihli vergi tekniği raporunda belirtilen inceleme konusu sanığa 08/02/2010 tarihinde mükellefiyet tesis edildiği ve 13/10/2011 tarihinde mükellefiyetinin ... Vergi Dairesi tarafından resen terk ettirildiğine ilişkin husus gözetilerek yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre, sanığın 08/02/2010-13/10/2011 tarihleri arasında sahte fatura düzenleme şeklindeki eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca da olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu ve suç tarihinden (08/02/2010-13/10/2011) itibaren 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin karar tarihi itibariyle dolduğu gözetilmeden, sanık hakkında yüklenen suç yönünden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”
Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b. maddesi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında düzenlenen 23.10.2015 tarihli ve 2015-A-3638/21 sayılı vergi tekniği raporunun sonuç kısmında " mükellef kurumun ortak ve yönetici değişikliğinin tescil edildiği 05/08/2010 tarihinden en son faturanın düzenlendiği (... ile mükellef kurumdan 2011 hesap döneminde en son mal ve hizmet alımının beyan edildiği) 31/08/2011 tarihleri arasında.. " şeklindeki açıklama ve tüm dosya kapsamına göre de bu tarihten sonra fatura düzenlendiğine dair dosyaya yansıyan bir delil olmadığının anlaşılması karşısında; zamanşımı süresinin 31.08.2011 olan suç tarihinden, kanun yararına bozma konusu yapılan 19.12.2023 tarihli mahkûmiyet hükmüne kadar dolduğu belirlenmiştir.
3. 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
II. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2022/459 Esas, 2023/886 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. fıkrası gereği DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.04.2026 tarihinde karar verildi.