Yargıtay 7. Ceza Dairesi, kaçakçılık suçunda lehe kanun tespiti, karma uygulama, zincirleme suç ve etkin pişmanlık hükümleri yönünden eksik inceleme nedeniyle mahkumiyet kararını bozdu.
Özet: Bir Asliye Ceza Mahkemesinin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet ve kaçak eşyanın müsaderesi kararının, sanık hakkında lehe yasa karşılaştırması yapılmaksızın karma uygulama yapılması, birden fazla dosyadaki benzer eylemlerin zincirleme suç kapsamında değerlendirilmemesi ve etkin pişmanlık hükümlerinin hatalı veya eksik uygulanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
7. Ceza Dairesi         2023/2587 E.  ,  2026/7475 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/831 E., 2022/29 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Adlî sicil kaydına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesi gereği tekerrüre esas sabıka kaydı olduğu anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak;
1.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak
suç tarihinden sonra ise, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin normal değerde olduğu ve temel cezada teşdit uygulandığı da gözetilerek, 6545 72 42... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un ise 3/18-son cümlesi yollamasıyla 3/5 ve 3/10. maddeleri kapsamında bulunduğu cihetle, suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son cümlesi yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/23, 5/2. maddelerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken, lehe aleyhe kanun karşılaştırması yapılmaksızın suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra uygulama olanağı bulunmayan 65 45... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un (10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin “3/23." maddesi olarak değiştirildiği gözetilerek) 3/ 22... /2. maddelerinin hüküm fıkrasında tartışılarak uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,
2.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller
arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;
Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 28.08.2013, iddianame düzenleme tarihinin 19.09.2013 olduğu,
Yapılan UYAP sorgulamasında Dairemizin 2026/1445 Esas sırasında kayıtlı olup aynı gün incelemesi yapılan Düziçi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/140 Esas, 2025/691 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 13.06.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 25.09.2013 olduğu,
Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
3.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3'üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz." hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasınınolanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır."
düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, Mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının 1/2 olacağının bildirilmesi gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılacağı ihtar edilerek sanığın yanıltılması ve sanık hakkında ödeme yapmadığından bahisle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması,
Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. ve 326/son maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 23.06.2026 tarihinde karar verildi.