Yargıtay, hakaret suçunda sanık hakkında verilen beraat kararını onayan istinaf hükmünün hukuki dayanağını düzelterek onadı.
Özet: Yargıtay, hakaret suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen ve istinaf mahkemesince de esastan reddedilerek onanan beraat hükmünü incelemiş, katılan vekilinin sanığın mahkum edilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarını yerinde görmeyerek, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığına hükmetmiştir; ancak beraat gerekçesinin "yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması" yerine "yüklenen suçun unsurlarının oluşmaması" şeklinde düzeltilerek 5271 sayılı Kanunun 223/2-a maddesi uyarınca onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/354 E. , 2024/795 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğunu ve suçun unsurlarının oluştuğunu ileri sürerek beraat kararının bozularak sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına yöneliktir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Kurulan hükümde; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (a) bendi yerine (b) bendi olarak gösterilmesi dışında bir isabetsizlik bulunmamıştır.IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasından "Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle sanığın müsnet suçtan CMK'nin 223/2-b maddesi uyarınca BERAATİNE," ibaresi çıkartılıp yerine " Yüklenen suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın müsnet suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE" ibaresi eklenmek suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca ... 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.04.2026 tarihinde karar verildi.