Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını onadı; sanık müdafiinin eksik delil ve beraat talepli temyiz itirazını reddetti.
Özet: Sanık müdafiinin, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yetersiz delil, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunda, şikayetçinin aracını kilitleyerek park ettiği ve olay yerinde zorlama izi bulunmadığı tespit edilmesine karşın, suçun vasıflandırmasındaki önemsiz bir madde hatasının sonucu etkilemediği ve istinaf mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin esastan reddine ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1512 E., 2023/2598 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, "mahkûmiyet için yeterli somut delil bulunmadığı için sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ve araştırma ile yetersiz gerekçelendirme yapıldığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Şikâyetçi ...'nın aracını kilitleyerek park ettiğini beyan etmesi, olay yeri tespit tutanağında da aracın kapı ve pencerelerinde zarar ve zorlama izinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h maddesi yerine aynı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.