11. Ceza Dairesi, banka veya kredi kartının izinsiz kullanımı suçuyla ilgili mahkumiyet hükmünü onarken, yargılamanın yenilenmesi talebini reddetmiştir.
Özet: Sanığın banka veya kredi kartının izinsiz kullanımı suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edilmesi ve yeniden yapılan yargılamada yenileme nedeni bulunmadığına karar verilerek mahkumiyet hükmünün onaylanması sonrasında, bu kararın temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmeyerek hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
11. Ceza Dairesi         2025/3224 E.  ,  2026/3602 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/575 E., 2015/405 K.
SUÇ : Banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yararsağlama
KARAR : Mahkumiyete yönelik hükmün onaylanması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, hükümlü müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği düşünüldü: gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 66/5. maddesindeki ''Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar'' şeklindeki düzenlenme gereğince yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edildiği tarihten itibaren zamanaşımının yeniden başladığı gözetilerek yapılan incelemede;
Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonucunda, yargılanmanın yenilenmesini gerektirir bir neden bulunmadığının, dava dosyası kapsamına uygun ve gerekçeleri denetime imkân verecek şekilde tutanaklara yansıtılarak mahkemece kabul ve takdir kılınan, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.02.2020 tarihli, 2019/23608 Esas ve 2020/9281 Karar sayılı kararı ile onanan 09.04.2015 tarihli ve 2011/575 Esas ve 2015/405 Karar sayılı hükmün onaylanmasına dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, hükümlü ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, 01.04.2026 tarihinde karar verildi.