Yargıtay 8. Ceza Dairesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanık ve müdafiinin temyizini esastan reddederek, adli para cezasının hapse çevrilmesi ibaresini düzelterek onamıştır.
Özet: Sanık, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince mahkum edilmiş, bu karar istinaf tarafından esastan reddedilerek onanmıştır; temyiz aşamasında sanık müdafiinin yetersiz delil, sanığın kullanıcı olduğu ve birleştirme talepleri reddedilirken, Yargıtay dosyadaki fiziki takip, tanık teşhisi ve ele geçirilen maddelerle suçun sübut bulduğunu, tanığın değişen ifadelerinin sanığı kurtarmaya yönelik olduğunu tespit etmiş, sadece adli para cezasının hapse çevrilmesi ibaresindeki "çevrilebileceği" yerine "çevrileceği" şeklinde küçük bir hukuki düzeltme yaparak, esasa ilişkin temyiz başvurularını reddederek hükmü düzeltilerek onamıştır.
8. Ceza Dairesi         2025/739 E.  ,  2026/2663 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/5382 E., 2024/3024 K.
SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Gaziantep 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2024 tarihli ve 2024/168 Esas, 2024/44 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a-b. maddeleri uyarınca 15... ay hapis ve 36.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2024/5382 Esas, 2024/3024 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Sanık müdafinin temyiz istemi,
Mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, sanığın savunmasının istikrarlı olduğuna, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, tanığın mahkeme huzurunda verdiği ifadesinin esas alınması gerektiğine, sanığın tanığa uyuşturucu madde satmadığına yöneliktir.
2. Sanığın temyiz istemi,
Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, aynı eylem nedeniyle Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılama yapıldığına, iki davanın birleştirilerek görülmesi gerektiğine yöneliktir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın kullanıcı tanığa uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkin olarak,
Araştırma tutanağı, fiziki takip tutanağı, kullanıcı tanık ifade ve teşhisi, sanık savunmaları, uzmanlık raporu ve tüm dava dosyası kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde sattığına yönelik bilgiler elde edilmesi üzerine yapılan fiziki takipte sanığın kullanıcı tanıkla buluştuktan sonra aralarında alışverişin gerçekleştiğinn görülmesi üzerine kullanıcı tanık durdurulduğunda üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi teslim ettiği, kullanıcı tanığın alınan ifadesinden söz konusu maddeyi sanıktan aldığını beyan ederek sanığı teşhis etiği, sanığın üzerinde satışa hazır halde uyuşturucu madde ele geçtiği, fiziki takip tutanağı ve kullanıcı tanığın ifadesi ile teşhisi bir arada değerlendirildiğinde suçun sübut bulduğunun anlaşıldığı, bu nedenle ilk derece Mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup; kullanıcı tanığın aşamalarda değişen ifadelerinin sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğunun değerlendirilmesinin gerektiği, sanığın Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen davasının suç tarihinin 23.11.2022 olması nedeniyle iş bu dava dosyası ile arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunmaması nedeniyle davaların birleştirilerek görülemeyeceği de göz önüne alındığında, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda (2) numaralı bentte belirtilen husus dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
2. Hükmün adli para cezasına ilişkin kısmında "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği" yerine "çevrilebileceğinin" belirtilmesinin yasaya ve hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2024/5382 Esas, 2024/3024 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi kararının sekizinci paragrafında yer alan" ödenmeyen
adlî para cezasının hapse çevrilebileceği" ibarelerinin çıkarılarak yerine "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin" ibarelerini yazılması suretiyle hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2026 tarihinde karar verildi.