7. Ceza Dairesi, orman kanununa muhalefet ve genel güvenliği taksirle tehlikeye sokma suçlarından verilen mahkûmiyet hükmünü zamanaşımı nedeniyle bozarak kamu davasının düşmesine karar vermiştir.
Özet: Sanığın tek eylemiyle hem Orman Kanununa muhalefet hem de genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçlarını işlediği gerekçesiyle kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan temyiz incelemesinde, sanığın eyleminin Türk Ceza Kanununun 44. maddesi uyarınca sadece Orman Kanununa muhalefet suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve bu suç için kanunen öngörülen sekiz yıllık olağan zamanaşımı süresinin, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu tespit edildiğinden, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükümleri bozulmuş ve kamu davaları zamanaşımı nedeniyle düşmüştür.
7. Ceza Dairesi         2021/21579 E.  ,  2026/1543 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/263 E., 2016/172 K.
SUÇLAR : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet, genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, Kısmî bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanığın tek eylemi nedeniyle hem 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 110/2. maddesi hem de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 171/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılıp ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulmuş ise de, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca 6831 sayılı Kanun'un 110/2. maddesine muhalefet suçu kapsamında kaldığı anlaşılmakla,
Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2-d bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan 12.05.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.
Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 11.02.2026 tarihinde karar verildi.