Hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı istinaf ve temyiz başvurularının esastan reddedilerek hükmün Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından oybirliğiyle onanmasına dair karar.
Özet: Hakaret suçundan mahkumiyet kararı veren ilk derece mahkemesinin kararını onayan bölge adliye mahkemesi kararını temyiz eden sanığın, suçu işlemediği ve darp edildiği yönündeki savunmalarını yerinde görmeyen Yargıtay, dosya kapsamındaki tüm delillerle eylemin doğru nitelendirildiğini ve kanuna uygun olduğunu saptamış; eylemin aleni bir yerde gerçekleşmesine rağmen yasal maddedeki artırımın uygulanmadığı tespit edilmişse de aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma sebebi yapılmayacağını belirtmiş ve istinaf mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunu esastan reddederek hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2864 E., 2023/2482 K.SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz başvurusunun hakaret suçundan verilen hükme ilişkin olduğu, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi özetle; atılı suçu işlemediğine, hastane raporları ve kamera kayıtları incelendiğinde darp edildiğinin anlaşılacağına ilişkindir. III. GEREKÇESanık savunmaları, katılan anlatımları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamı uyarınca Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde olduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,Sanığın, eylemini aleni bir yer olan cadde üzerinde gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,Anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında isabetsizlik görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Diyarbakır 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2026 tarihinde karar verildi.