Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sanığın birden fazla kamu görevlisine yönelik hakaret suçundan mahkumiyet hükmünün temyizini esastan reddederek onadı.
Özet: Hakaret suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının ve Erzurum Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hukuka uygun bulunduğu; sanığın, üzerine atılı suçu işlemediği ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiği yönündeki temyiz itirazlarının dosya kapsamı, mağdur polis memurlarının istikrarlı beyanları ve olay tutanağı dikkate alınarak reddedildiği; eylemin birden fazla kamu görevlisine karşı işlenmesi nedeniyle ceza artırımında oranın alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği eleştirisi dışında hukuka aykırılık görülmediği için temyiz isteminin esastan reddedilerek hükmün oy birliğiyle onandığı belirtilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/4 E., 2024/50 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: OnamaYapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, temyizin kapsamında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1.Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz isteği, verilen hükmün mağduriyetine neden olacağına, üzerine atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, polis memurlarını 2 kişi olarak hatırladığına, yargılamada 4 kişi olduklarına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, şikayetçi ve katılan polis memurlarının aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları, sanık savunması ve olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın adli sicil kaydı göz önüne alındığında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,Sanığın eylemini birden fazla kamu görevlisine karşı işlemesi nedeniyle verilen cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca arttırım yapılırken, mağdur sayısına göre arttırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede, eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.04.2026 tarihinde karar verildi.