Kanun Yararına Bozma ile aynı firar fiilinden kesinleşen beraat kararı sonrası verilen HAGB hükmünün bozulması istemi.
Özet: Sanık hakkında firar suçundan verilen kesinleşmiş mahkumiyet kararının kanun yararına bozulması talebiyle yapılan incelemede; aynı eylem nedeniyle daha önce başka bir mahkeme tarafından beraat kararı verildiği ve bu beraat hükmünün istinaf süreci sonunda kesinleştiği tespit edildiğinden, Türk Ceza Muhakemesi Kanununun aynı fiil nedeniyle önceden verilmiş bir hüküm bulunması halinde davanın reddini öngören maddesine aykırılık teşkil eden bu mükerrer mahkumiyetin hukuka aykırı olduğu ve kanun yararına bozulması gerektiği anlaşılmıştır.
7. Ceza Dairesi         2026/131 E.  ,  2026/6856 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/231 E., 2023/857 K.
SUÇ : Firar
SUÇ TARİHLERİ : 23.12.2018-02.01.2019
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/231 Esas, 2023/857 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 23.12.2018-02.01.2019 tarihleri arasında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 17.11.2023 tarihinde usulüne uygun olarak kesinleşmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 18.12.2025 tarihli ve 94660652-105-68-40120-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2026 tarihli ve KYB- 2025/151889 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2026 tarihli ve KYB- 2025/151889 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün
açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre, sanığın izin tecavüzü suçundan dolayı Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02/05/2023 tarihli ve 2023/2119 esas sayılı iddianame ile açılan kamu davasında, 29.07.2017-23.12.2018 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlemesi nedeniyle Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2023 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,
Sanık hakkında aynı eylem sebebiyle Şereflikoçhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2018 tarihli ve 2017/1400 esas sayılı iddianamesi ile açılan davada, sanığın mahkumiyetine ilişkin Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2018/258 esas, 2020/426 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine anılan kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 25.05.2021 tarihinde bozulduğu ve davanın anılan mahkemenin 2021/497 esasına kayden derdest olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince aynı konuda mükerrer olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Her ne kadar sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Şereflikoçhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2018 tarihli ve 2017/1400 sayılı iddianamesi ile açılan davada sanığın mahkûmiyetine ilişkin Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2018/258 esas, 2020/426 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine anılan kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 25.05.2021 tarihinde bozulduğu ve davanın anılan mahkemenin 2021/497 esasına kayden derdest olduğu ve kanun yararına bozma ihbarnamesine konu davanın mükerrer olması sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiği talep edilmiş ise de;
UYAP sisteminden yapılan incelemede; sanık hakkında aynı eylem nedeniyle 23.12.2018-02.01.2019 tarihleri arasında firar suçundan Şereflikoçhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2019 tarihli ve 2019/119 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2021 tarihli ve 2019/177 Esas, 2021/112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan beraat hükmü kurulduğunun, beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 13.12.2022 tarihli ve 2022/343 Esas, 2022/3600 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddi ile beraat hükmünün 13.12.2022 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;
5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesinde "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." şeklinde yer alan hüküm gereği, Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2021 tarihli ve 2019/177 Esas, 2021/112 Karar sayılı kararı ile verilen beraat kararı nedeniyle aynı konuda mükerrer olarak açılan davanın reddine karar verilmesinin gerektiği yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağı hususunda Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 11.06.2026 tarihinde karar verildi.