Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, ipoteğin kaldırılması ve aile konutu şerhi davasında davalı şirketin icranın geri bırakılması talebini yasal değişiklik nedeniyle reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onadı.
Özet: Davalı şirketin bölge adliye mahkemesi kararının bozulması yönündeki temyiz başvurusu incelenmiş olup, 7343 sayılı kanun değişikliği uyarınca icranın geri bırakılması talebinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler ve hukuki ilişkinin nitelendirilmesi ışığında, bölge adliye mahkemesinin tarafların iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uygulanması gereken hukuk kurallarına uygun olduğu ve temyiz dilekçesindeki nedenlerin kararın bozulmasını gerektirmediği sonucuna varılarak temyiz itirazları reddedilmiş ve karar onanmıştır.
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/278 E., 2026/397 K.DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması, Aile Konutu Şerhi KonulmasıİLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 9. Aile MahkemesiSAYISI : 2022/239 E., 2023/902 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı şirket vekili tarafından davanın kabulü yönünden tehir-i icra talepli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;1.Davalı Şirket vekili temyiz dilekçesinde tehir-i icra talebinde bulunmuş ise de; 24.11.2021 tarihinde kabul edilen ve 29.11.2021 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7343 sayılı "İcra ve İflas Kanunu ile Bazı kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanununun 5. Maddesi gereğince 2004 sayılı Kanunun 36. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Bölge Adliye Mahkemesi veya Yargıtay'dan ibaresi" takibin yapıldığı yer İcra Mahkemesinden" şeklinde değiştirilmiştir. Kanun, yayımı tarihinde yürürlüğe girmiş olup herhangi bir geçiş hükmü de konulmamıştır. Bu değişiklik gereğince yürürlük tarihinden itibaren Dairemizden icranın geri bırakılması kararı istenmesinde hukuki yarar bulunmayıp, talep konusunda temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.2.Davalı Şirket vekilinin reddedilen yön dışında diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARARAçıklanan sebeplerle;1.Davalı Şirket vekilinin, Dairemizden icranın geri bırakılmasını talep etmekte hukuki yararı bulunmadığından bu talebe yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,2.Davalı Şirket vekilinin diğer hususlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.