Danıştay, vefat olayı nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davasında parasal sınırın altında kaldığı için temyiz istemini incelemeksizin reddetti.
Özet: Davacılar tarafından açılan vefat kaynaklı idare kusuruna dayalı tam yargı davasında, maddi ve manevi tazminat olarak talep edilen toplam 950.419,06 TLlik meblağın, Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği tarihte temyiz için belirlenen 1.324.000 TLlik parasal sınırın altında kaldığı tespit edildiğinden, Bölge İdare Mahkemesi kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununa göre kesin nitelikte olduğu ve dolayısıyla temyiz incelemesine kapalı olduğu gerekçesiyle, taraflarca yapılan temyiz istemleri incelenmeksizin reddedilmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2025/3209 E.  ,  2025/5242 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2025/3209
Karar No : 2025/5242
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacılar ..., ..., ... ve ... vekili Av. ... tarafından; davacıların yakını ...'nun 14/09/2014 tarihinde vefat etmesi olayında, davalı idarenin kusuru bulunduğundan bahisle, 1.500,00-TL (miktar artırımı ile 790.419,06-TL) maddi tazminat ile anne ... ve baba ... için 100.000,00-TL, kardeşler ... ve... için 60.000,00-TL olmak üzere toplam 160.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle ... Belediye Başkanlığına karşı açılan dava sonucunda, ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle taraflarca yapılan başvurular incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda; davacılar yakını ...'nun 14/09/2014 tarihinde vefat etmesi olayında, davalı idarenin kusuru bulunduğundan bahisle, miktar artırımı ile 790.419,06-TL maddi ve 160.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılan davanın, Bölge İdare Mahkemesince kararın verildiği tarihte geçerli olan (1.324.000,00-TL) temyiz parasal sınırının altında kaldığı görüldüğünden, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, davacılar ve davalı idare tarafından ayrı ayrı ödenen ...-TL temyiz harcının taraflara iadesine, kesin olarak, 29/05/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.