Yargıtay 10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkumiyet kararında temel cezanın alt sınırdan ayrılması gerekçesiyle çelişki barındırması nedeniyle istinaf kararını bozdu.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün istinaf yoluyla kesinleşmesi sonrası temyiz incelemesinde, Yargıtay suçun vasfı, sübutu ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması yönündeki itirazları yerinde görmezken, temel cezanın belirlenmesi gerekçesinde "alt sınırdan ayrılmayı gerektirir somut bir neden bulunmadığı" belirtilmesine rağmen, cezanın alt sınırdan ayrılarak belirlenmesindeki çelişki nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararını bozmuş ve dosyanın yeniden karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine, sanığın salıverilme talebinin reddine hükmetmiştir.
10. Ceza Dairesi         2026/928 E.  ,  2026/2819 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2108 E., 2025/1626 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,
2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
3. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
5. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
6. 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmaması gerektiğine,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ve 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hüküm fıkrasında "ceza alt sınırından ayrılmayı gerektirir somut bir neden bulunmadığı" belirtilmesine rağmen, sanık hakkındaki temel cezanın alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi nedeniyle, temel cezanın belirlenmesi gerekçesi ile takdir edilen ceza arasında çelişki oluşturulması, hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.03.2026 tarihinde karar verildi.