Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, karşılıklı boşanma davasında kadının müşterek konutu terk dışındaki diğer kusurları nedeniyle tam kusurlu bulunduğuna ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararını onadı.
Özet: İncelenen boşanma davasında, bölge adliye mahkemesinin kadına atfedilen "müşterek konutu terk" vakıasını, erkeğin bu nedene dayalı bir dava açmaması sebebiyle kusur olarak kabul etmeyip, ancak kadının kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurları uyarınca boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de tam kusurlu olduğu yönündeki kararının usul ve kanuna uygun bulunarak temyiz başvurusunun reddine ve söz konusu kararın onanmasına hükmedilmiştir.

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/771 E., 2025/1651 K.DAVA TÜRÜ: Karşılıklı BoşanmaİLK DERECE MAHKEMESİ: Sarayköy 1. Asliye Hukuk (Aile) MahkemesiSAYISI : 2022/671 E., 2023/637 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulü gerektiğini belirtmesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle kadına yüklenen ''müşterek konutu terk ettiği'' vakıasının somut olayda erkek tarafından terk hukuki nedenine dayalı olarak açılan bir dava bulunmadığından kadına kusur olarak yüklenemeyeceğinin, kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurları uyarınca kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARARAçıklanan sebeplerle;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.