Danıştay, Maden Kanunu ihlalinden kaynaklanan idari para cezasının temyiz parasal sınırını aşmaması üzerine, temyiz istemini incelenmeksizin reddetti.
Özet: Bir maden şirketine, ruhsatlı kalker ocağı işletmesiyle ilgili yasal izinleri süresi içinde sunmaması nedeniyle 3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca kesilen idari para cezasının iptali istemiyle açılan davada, bölge idare mahkemesince verilen kararın temyizen incelenmesi talebi, idari para cezasının miktarı 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde belirlenen temyiz parasal sınırının altında kaldığından, bölge idare mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle incelenmeksizin reddedilmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2025/3390 E.  ,  2025/5387 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2025/3390
Karar No : 2025/5387
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ...Fab. A.Ş. vekili Av. ...tarafından, Ankara ili, Ayaş ilçesi sınırları içerisinde bulunan maden sahası için 2017 yılında yapılan ihale sonucunda uhdesinde kalan ve 25/06/2018 tarihinde yürürlüğe giren S:... sayılı II (a) grup Kalker Ocak işletme ruhsatına ilişkin olarak 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 11. fıkrasında belirtilen aynı Kanun'un 7. maddesi uyarınca Genel Müdürlüğe verilmesi gereken izinlerin süresi içerisinde verilmemesi nedeniyle 2022 yılı dönemi için 141.416,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün ...tarih ve ... sayı, ... İPC No.lu işlemin iptali istemiyle Maden ve Petrol İşler Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:... K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 04/06/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.