Yenilenebilir enerji kaynakları katkı payı hesaplama yönteminin sözleşme ve ihale şartlarına uygunluğu ile TÜFE güncellemesinin doğru uygulanıp uygulanmadığına dair ticari alacak davasının temyiz incelemesi.
Özet: Bu dosya, davacı şirketin davalı tarafından düzenlenen rüzgar enerjisi santrali (RES) katkı payı faturasındaki bedelin hatalı hesaplandığını ileri sürerek fazla ödenen 37.843.190,66 TLnin avans faiziyle iadesini talep ettiği bir davayı konu almaktadır; ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerini esas alarak davacı lehine karar vermiş, istinaf mahkemesi faiz başlangıç tarihini son ödeme tarihi olarak düzelterek davanın kısmen kabulüne hükmetmiş, davalı ise teklif mektubundaki TÜFE güncellemesi ve tüm eklerin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği, davacının kendi teklifiyle bağlı olduğu ve bu durumun dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçeleriyle kararı temyiz etmiştir.
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/2091 E., 2026/125 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret MahkemesiSAYISI : 2024/48 E., 2024/638 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVADavacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 06.06.2012 tarihli RES Katkı Payı Anlaşması'nın imzalandığını, 08.11.2019 tarihinde geçici kabulünün yapıldığını, davalı tarafından müvekkili şirket adına 2021 yılına ilişkin RES katkı payı bedeli için 21.01.2022 tarihli ve 59.152.267,86 TL bedelli fatura düzenlenerek tebliğ edildiğini, ancak katkı payı bedelinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek fatura bedelinin 37.843.190,66 TL'lik fazla ödenen kısmının ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.II. CEVAPDavalı vekili cevap dilekçesinde; teklif mektubu içeriğinden anlaşılacağı üzere res katkı payı tutarının, teklif yılından ödemeye esas üretim yılına kadar TÜİK tarafından Ocak ayında açıklanan yıllık TÜFE oranında güncelleştirilerek müvekkiline ödeneceğinin çekincesiz şekilde kabul ve taahhüt edildiğini, RES katkı payı hesabına ilişkin olarak yönetmelik ve taahhütname, teklif mektubu formu, RES katkı payı anlaşmasından oluşan eklerin bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, dava konusu faturada hukuka aykırılığın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmedeki katkı payı hesabının sözleşme öncesi formdan farklı olduğu, nihai sözleşmede bu formun sözleşmenin bir parçası olduğunun kabul edilmediği, basiretli olarak hareket etmesi gereken tacirlerin sözleşme serbestisi kapsamında uyuşmazlığa konu RES katkı payı anlaşmasını imzaladıkları, esasen hesaplamanın artık bu sözleşme hükümlerine göre yapılmasının zorunlu olduğu, davacının ödemesi gereken fatura bedelinin 21.308.846,48 TL olması gerektiği, ihtirazi kayıtla ödediği tutarın 37.843,421,31 TL'sinin iadesinin gerektiği, ancak taleple bağlı kalınacağı, davacının davadan önce davalıya temerrüde düşürdüğünü kanıtlamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 37.843.190,66 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans oranında temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.IV. İSTİNAFİlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 37.843.190,66 TL’nin son ödeme tarihi olan 28.12.2022 tarihinden itibaren işleyecek avans oranında temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.V. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavalı vekili temyiz dilekçesinde; teklif mektubu içeriğinden anlaşılacağı üzere davacının toplam RES katkı payı tutarını teklif yılından ödemeye esas üretim yılına kadar tüfe oranında güncelleştirilerek teşekküle ödeneceğinin kabul ve taahhüt edildiğini, gerek teklif mektubu gerekse RES katkı payı anlaşmasının yarışma yönetmeliğinin ekinde yer aldığını, yönetmeliğin taahhütname, teklif mektubu formu ve RES katkı payı anlaşmasından oluşan eklerinin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, davacının diğer istekliler ile birlikte iştirak ettiği yarışmada, önceden bildiği şartlar altında oluşturduğu teklif üzerinden anlaşma imzalandığı dikkate alındığında daha sonra bu teklifte yer alan hesaplama şekliyle bağlı olmadığının öne sürülmesinin dürüstlük kuralına uygun olmadığı gibi yarışma koşullarının da değiştirilmesi anlamına geldiğini, bu durumun sunulan teklifte değişiklik yapılamayacağı yönetmelik hükmüne açıkça aykırı olduğunu, davacının teklifinde yer alan hesaplama şekliyle bağlı olmadığının kabulünün diğer istekli firmalar bakımından haksız rekabet teşkil edeceğini, teklifin sabit fiyat kabul edilerek bu tutarın kümülatif değil her yıla ait TÜFE oranında belirlenecek artışa göre hesaplanması gerektiği yönündeki davacı iddiasının TÜFE endeksinin uygulanma amacına aykırı olduğunu, aynı konuda adli ve idari yargı mercilerinde açılan emsal nitelikteki davalarda müvekkili teşekkülce uygulanan hesaplama yönteminde hukuka aykırılık bulunmadığı yönünde mahkeme kararları bulunduğunu, müvekkili teşekkülce düzenlenen dava konusu faturada hukuka aykırılık bulunmadığını beyan etmektedir. Davalı vekili temyiz süresindeki ek beyan dilekçesinde; yerel mahkeme kararında hükmedilen 1.938.801,26 TL karar harcının 05.11.2024 tarihli 40642 sıra numaralı sayman mutemedi alındısı ile mahkeme veznesine yatırıldığını, bölge adliye mahkemesi tarafından yerel mahkeme kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında verilen kararda 1.938.801,26 TL karar harcına hükmedildiğini, istinaf mahkemesince ilk derece mahkemesine ödenen harçların yeniden ödenmesinin talep edildiğini, kararda hükmedilmeyen bakiye karar harcının mükerrer tahsilinin usule uygun olmadığını, kaldıki bu usule aykırılık bakiye karar harcının 3. kez ödenmesine sebebiyet vereceğini, aynı harcın defalarca ödenip geri alınmasına neden olacağını, İlk Derece Mahkemesi kararı gereği ödenen bakiye karar harcının iadesi için müzekkere düzenlenebilmesi ancak dosyanın kesinleşmesinden sonra mümkün olabileceğini, mükerrer ödenen harçlar konusunda karar verilmesini istemiştir.B. Değerlendirme ve GerekçeUyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan res katkı payı anlaşması uyarınca düzenlenen faturadan kaynaklı istirdat istemine ilişkindir.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fazla alınan harcın karar kesinleştiğinde istek halinde iadesinin Mahkemesince mümkün olmasına göre davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARARAçıklanan sebeplerle;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.