Danıştay, maden kanununa aykırılık sebebiyle verilen idari para cezasının parasal sınırın altında kalması nedeniyle temyiz başvurusunu incelemeden reddetti.
Özet: Maden ruhsatına ilişkin Maden Kanununun ilgili hükümleri uyarınca uygulanan toplam 367.683,00-TL tutarındaki idari para cezasının iptali talebiyle açılan davada verilen Bölge İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenmesi başvurusu, söz konusu ceza miktarının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde öngörülen temyiz parasal sınırının (920.000 TL) altında kalması nedeniyle kesin nitelikte olduğu, dolayısıyla temyiz yoluna kapalı olduğu anlaşıldığından, davacının temyiz istemi esastan incelenmeksizin reddedilmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2024/336 E.  ,  2025/5359 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2024/336
Karar No : 2025/5359
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... Madencilik Enerji İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekili Av.... tarafından, Yozgat ili, Sorgun ilçesinde bulunan S... sayılı IV. grup maden (linyit-yeraltı) ruhsatına istinaden 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesinin 21. fıkrası uyarınca 84.851,00-TL, aynı Kanun'un 10. maddesinin 7. fıkrası uyarınca 282.832,00-TL olmak üzere toplam 367.683,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan ... TL temyiz yürütmeyi durdurma harcının istemi halinde davacıya iadesine kesin olarak, 04/06/2025 gününde oyçokluğu ile karar verildi.