Yargıtay 8. Ceza Dairesi, parada sahtecilikten hükümlü çocuğun, zorunlu müdafiinin temyiz etmediği iddiasıyla yaptığı, yasal süreyi aşan eski hale getirme ve temyiz talebini haklı sebep yokluğundan reddetti.
Özet: Suça sürüklenen çocuğun, parada sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararı aleyhine, hükmün usulüne uygun tefhim edilmesine ve yasal temyiz süresinin dolmasına rağmen kanuni sürede temyiz başvurusu yapmaması, daha sonra müdafiinin görevini yapmadığı gerekçesiyle 2019da yaptığı eski hale getirme ve temyiz talebinin reddedilip bu ret kararına karşı da temyiz yoluna gidilmemesi üzerine, yıllar sonra 2025te tekrar aynı gerekçeyle ileri sürdüğü eski hale getirme ve temyiz isteminin haklı bir sebebe dayanmaması ve yasal sürelerin çok aşılması nedeniyle reddine karar verilmiştir.
8. Ceza Dairesi         2025/14222 E.  ,  2026/1959 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/276 E., 2013/70 K.
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yapılan ön inceleme neticesinde İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2013 tarihli ve 2012/276 Esas, 2013/70 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kararın suça sürüklenen çocuk ve müdafiine usulüne uygun olarak tefhim edildiği, temyiz başvurusunda bulunulmaması üzerine kesinleştirme işleminin yapıldığı, sonrasında suça sürüklenen çocuğun kararın tebliğ tarihinden itibaren, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra, 06.08.2019 tarihinde zorunlu müdafiinin hükmü temyiz etmeyerek görevini yerine getirmediği gerekçesiyle eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu ve bu talebin 12.09.2019 tarihli ek karar ile reddedilerek ret kararının suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak 19.09.2019 da tebliğ edildiği, bu karara karşı herhangi bir temyiz talebinde bulunulmadığı, akabinde suça sürüklenen çocuğun 13.10.2025 tarihli dilekçesi ile tekrar eski hale getirme ve temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın haklı bir sebebe dayanmayan eski hale getirme ve temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2026 tarihinde karar verildi.