Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçundan bozma sonrası verilen mahkumiyet hükmünü, sanık müdafiinin delil yetersizliği iddialarını reddederek onaması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyiz incelemesi sonucunda hukuka uygun olduğu tespit edilmiştir; zira sanık müdafiinin, yargılama sürecinde son duruşma zaptını ve gerekçeli kararı imzalayan mahkeme katiplerinin farklı olduğu iddiası ile sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığına yönelik itirazları, yapılan değerlendirmede yerinde görülmemiş, hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı kanaatine varılarak mahkûmiyet hükmü oybirliğiyle onanmıştır.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/254 E., 2025/315 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, son duruşma zaptını ve kısa kararı imzalayan mahkeme katibi ile gerekçeli kararı imzalayan mahkeme katibinin faklı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin somut delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.