Hırsızlık suçundan ikinci kez mükerrir sanık hakkında 5275 sayılı Kanun 108/3e göre koşullu salıverilme uygulanamayacağına dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtay tarafından düzeltilerek onanması.
Özet: Yüksek Mahkeme, hırsızlık suçundan mahkum edilen sanık hakkında, 7550 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/3. maddesinde yapılan yeni düzenleme ışığında, ikinci kez mükerrir olsa dahi koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmayacağına dair Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki ibarenin hatalı olduğuna karar vererek, bu hukuka aykırılığı gidermek amacıyla ilgili kısmı hükümden çıkarmak suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararını düzeltilerek onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/12144 E.  ,  2026/5808 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2181 E., 2021/2482 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın cezalandırılmasını gerektirecek yeterli, kesin, somut ve her türlü kuşkudan uzak delil olmadığına, suça konu malların değerinin düşük olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme de dikkate alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanmış ise de; ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı belirtilerek, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanamayacağının belirtilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz isteği bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen anılan hukuka aykırılığın aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan; Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “Sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi gereğince KOŞULLU SALIVERİLMEMESİNE;” ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.