Boşanma davasında manevi tazminat talebinin başlangıçtaki miktarla sınırlı olması, ıslahla artırılamaması ve talepten fazlaya hükmedilemeyeceği yönündeki Yargıtay kararı.
Özet: Boşanma davasında temyiz incelemesi sonucunda, davalı kadının başlangıçta talep ettiği manevi tazminat miktarını ıslah yoluyla artırma girişiminin hukuken geçersiz olduğu ve hakimin ilk taleple bağlı kalması gerektiği vurgulanarak, talepten fazla hükmedilen manevi tazminatın usul ve yasaya aykırı bulunması nedeniyle bölge adliye mahkemesinin bu konudaki kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesinin ilgili hükmünün davacı erkek lehine bozulmasına, tarafların diğer temyiz itirazlarının ise reddedilerek kararın bozma kapsamı dışındaki kısımlarının onanmasına karar verilmiştir.
2. Hukuk Dairesi         2025/5991 E.  ,  2026/2502 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/326 E., 2025/705 K.
DAVA TÜRÜ : Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2021/450 E., 2023/786 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, davalı kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ile maddi, manevi tazminat ve miktarları yönünden; davalı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, tedbir nafakası ile maddi ve manevi tazminat miktarları ile yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı kadının tüm, davacı erkeğin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davalı kadın, cevap dilekçesinde, 250.000,00 TL manevî tazminat istemekle talebini bu miktarla sınırlamıştır. Manevî zararın, manevî tazminat adı altında bir miktar paraya hükmedilmesi ile giderilmesi amaçlanmaktadır. (TMK. md.174/2) Manevî tazminat isteği, niteliği itibarıyla tektir ve bölünemez; bölümler halinde istenemez. Başlangıçta talep edilen manevi tazminat miktarı, ıslahla da olsa artırılamaz. Bu bakımdan kadının 20.11.2023 tarihli ıslah dilekçesi ile manevî tazminat miktarını 2.000.000,00 TL olarak artırmış olması geçerli kabul edilemez. Bu duruma göre hakim, başlangıçtaki taleple bağlıdır. Talepten fazlaya hükmolunamaz (HMK.md.26). Bu yön gözetilmeden talepten fazla manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen manevî tazminat miktarı yönünden KALDIRILMASINA,
2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden davacı erkek yararına BOZULMASINA,
3.Davalı kadın vekilinin tüm, davacı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,
Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.